مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین، ایران
چکیده
ضایعات هرس سالانه بوته های انگور در استان قزوین به دلایل بهداشت باغ ها هر ساله سوزانده میشود که پتانسیل قابلتوجهی به عنوان منابع سلولزی دارند. این پژوهش بر امکان استفاده بهینه از این باقیمانده های هرس در تولید نئوپان تمرکز دارد. در این راستا طرح تولید نئوپان از ضایعات کشاورزی به عنوان ایده ای نو مطرح و پتانسل اقتصادی آن مورد بررسی قرار گرفت. با این ماده سلولزی با استفاده از دو سطح مصرف چسب ۱۰ و ۱۲ درصد از نوع اوره فرماالدئید و سه زمان پرس ۴، ۵ و ۶ دقیقه در سه تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی و آزمون فاکتوریل اقدام به ساخت تخته های آزمایشگاهی گردید. خواص فیزیکی و مکانیکی آنها اندازه گیری شده و نتایج حاصل مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد مقاومت خمشی و مدول الاستیسیته تخته ها با افزایش مصرف چسب و زمان پرس در سطح معنی داری بهبود یافت. میزان مصرف چسب دارای رابطه خطی با میزان چسبندگی داخلی تخته ها بود. در شرایط مصرف چسب ۱۲ درصد و زمان پرس ۶ دقیقه، شرایط مطلوب چسبندگی داخلی تخته ها فراهم گردید. حداقل میزان واکشیدگی تخته های تولید شده در مقدار ۱۲ درصد مصرف چسب مشاهده شد. کلیه عملیات تحقیقاتی، آزمایشگاهی وتولید صنعتی آن توسط محققان بخش تحقیقات علوم و صنایع چوب موسسه تحقیقات جنگل و مرتع با موفقیت کامل در یک پروژه تحقیقاتی انجام گردید و نتایج حاکی از پتانسیل بالای این ضایعات در جهت اشتغالزایی و فراوری بهینه داشته و میتواند به اقتصاد انگور کمک شایانی بنماید.
)