1
استادیار بخش تحقیقات زراعی - باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
2
مرکز تحقیقات کشاورزی قزوین
چکیده
سرماهای بهاره در سراسر دنیا تهدیدی جدی برای تولید انگور محسوب میشوند. جوانههای تازه رشد کرده در اوایل فصل بهار به دماهای پایین حساس هستند و از بین رفتن آنها موجب کاهش چشمگیر عملکرد و کیفیت محصول میگردد. هرس زمستانه دیرهنگام راهبردی امیدبخش و مبتنی بر فیزیولوژی برای کاهش خسارات ناشی از سرمای بهاره در تاکستان است که با به تأخیر انداختن عمدی شکوفایی جوانههای پایینی شاخه امکان فرار از دورههای بحرانی سرما را فراهم میآورد. این روش از اصل تسلط انتهایی در رشد و نمو گیاهان بهره میبرد به نحویکه تاخیر در هرس و نگهداری شاخههای بلند تا اوایل بهار، سبب شکوفایی زودتر جوانههای انتهایی شده و در نتیجه شکفتن جوانههای قاعده شاخه را تا حدودی به تأخیر میاندازد. با این حال، موفقیت در اجرای این روش مستلزم مدیریت دقیق تغذیه، آبیاری و کنترل بیماریها است. اگرچه مطالعه و تطبیق اجرای هرس دیرهنگام با شرایط اقلیمی خاص هر منطقه و ارقام مختلف تاک میتواند به توسعه پروتکلهای دقیقتر برای هر منطقه و رقم کمک کند، تلفیق آن با روشهای دیگر شناخته شده محافظت از سرما نیز اثرگذاری این روش را تقویت میکند. بررسی مطالعات روی ارقام مختلف انگور نشان داد که هرس دیرهنگام میتواند زمان شکوفهدهی را 15 تا 20 روز به تأخیر انداخته و در نتیجه خسارت سرمازدگی بهاره را تاحد قابل توجهی کاهش دهد. این نشریه به طور خاص به کاربرد هرس دیرهنگام تاک در جلوگیری از سرمازدگی بهاره و چالشهای مدیریتی و تاثیرات آن بر عملکرد و کیفیت میوه میپردازد.
)